|
Definitie Een gehoorstoornis is een ernstig communicatieprobleem, waarbij
er een verlies optreedt van de gehoorscapaciteiten. De stoornis kan variëren van een lichte slechthorendheid tot een quasi volledige doofheid.Het gaat om een complexe stoornis, waarbij heel wat problemen met
elkaar verweven zijn en waarbij elk van die problemen hun weerslag kunnen hebben op het functioneren van de gehoorgestoorde persoon. Volgende aspecten spelen een belangrijke rol: de graad van het gehoorverlies,
het moment van optreden van het gehoorverlies, de oorzaak van het gehoorverlies. Diagnose en revalidatie Een belangrijk onderscheid dient er gemaakt te worden tussen gehoorgestoorden die reeds op jonge leeftijd (dit is voor de ontwikkeling van de taal) doof zijn, meerbepaald de
aangeboren slechthorendheid en de prelinguale slechthorendheid, en de verworven slechthorendheden op latere leeftijd (dit is vanaf 5 jaar als de taalontwikkeling reeds is gestart).De taak van het multidisciplinair
team bestaat eruit de gehoorgestoorde persoon optimaal te integreren in de horende wereld, met name in zijn directe omgeving (gezin, naaste familie), in zijn ruimere omgeving (buurt, werk, hobbyclub,…) en in de
maatschappij. Om een duidelijk beeld te krijgen van de mogelijkheden en beperkingen van de gehoorgestoorden, is een uitgebreid onderzoek vereist, bestaande uit een medisch onderzoek, een anamnesegesprek en
audiometrische proeven om het ontstaan, de graad en de oorzaken van de gehoorstoornis te analyseren. Daarnaast moeten het logopedisch onderzoek, het psychologisch onderzoek, het ergotherapeutisch onderzoek en het
psychomotorisch onderzoek uitmaken in hoeverre de gehoorgestoorde begeleiding nodig heeft bij deze vaardigheden. Na een overleg in team, waar alle onderzoeksresultaten geanalyseerd worden, volgt de opstelling van een
individueel aangepast revalidatieprogramma. Hierbij is de samenwerking met de ouders, de thuisbegeleidingsdiensten, het kinderdagverblijf, de school, het MPI, het werk of andere voorzieningen onontbeerlijk om te
komen tot een optimale integratie. Het revalidatieprogramma is zowel individugericht als omgevingsgericht. In de individuele therapie proberen we de communicatiemogelijkheden zo goed mogelijk te ontplooien aan
de hand van:
- het aanpassen en leren gebruiken van een hoortoestel
- het leren luisteren en het optimaal leren benutten van de gehoorresten
- spraakafzien door liplezen
- psychosociale begeleiding
- het bieden van technische hulpmiddelen om de integratie te bevorderen
De individuele therapie van kinderen wordt verder uitgebreid met
- intensieve taal- en spraaktherapie
- therapie ter bevordering van de stemgeving
- het trainen van de auditieve waarneming: oefenen van de gehoorsscherpte en de luisterbereidheid bevorderen, herkennen van geluiden, onderscheiden van geluiden, differentiëren tussen geluiden
- het oefenen van de grove en fijne motoriek
- het oefenen van de vormgeving en de vormperceptie
Naast de individuele therapie, is de begeleiding van de ouders en de omgeving zeer belangrijk. Met de omgeving bedoelen we leerkrachten, opvoeders, familie, collega's en andere mensen die samenleven met de
gehoorgestoorde. De omgevingsgerichte begeleiding bestaat in eerste instantie uit het verstrekken van zoveel mogelijk informatie omtrent de gehoorstoornis en uit het beantwoorden van alle vragen die de omgeving heeft
rond het probleem. Daarnaast leren de ouders en omgeving hoe ze moeten omgaan met een gehoorgestoorde: hoe kan ik communiceren met mijn kind/mijn echtgeno(o)t(e)/mijn collega, hoe kan ik de leefruimte aanpassen
aan de gehoorgestoorde, hoe kan ik zijn aandacht vragen,… De psychosociale begeleiding van ouders en omgeving tenslotte is zeer belangrijk. Het revalidatieteam speelt een belangrijke rol in het aanvaardings- en
verwerkingsproces. |
