Ook in sociaal opzicht is een kind met een mentale handicap onvoldoende ontwikkeld. Dit betekent dat deze kinderen zich onvoldoende aan de eisen van de
maatschappij kunnen aanpassen, zoals dat van kinderen van die leeftijd verwacht wordt. Communicatie, zelfverzorging, sociale en relationele vaardigheden,… zijn bij deze kinderen beperkt aanwezig.
Ouders hebben het vaak moeilijk met het aanvaarden dat hun kind een aantal dingen niet kan. Ze moeten kunnen verwerken dat verbetering op of genezing van
mentale handicap onmogelijk is. Dit betekent echter niet dat het kind niet geholpen kan worden. Ouders doen er goed aan voor hun kind een milieu te
kiezen, waarin de ontwikkeling gestimuleerd wordt. Dit betekent in de eerste plaats kiezen voor een aangepaste onderwijsvorm. Ten tweede betekent dit
gespecialiseerde hulp en begeleiding. Voor matig en ernstig mentaal gehandicapten is een opname in een Medisch Pedagogisch Centrum aangewezen.
Licht mentaal gehandicapten kunnen geholpen worden in Revalidatiecentra.
Kinderen met een mentale handicap hebben niet alleen ontwikkelingstekorten op
cognitief en sociaal vlak, maar vertonen ook tekorten in hun lichamelijk, gedragsmatig en persoonlijk functioneren. Multidisciplinaire revalidatie is dus
noodzakelijk. De therapie zal hoofdzakelijk bestaan uit 'het stimuleren van de ontwikkeling op alle vlakken'. De therapeuten stemmen hun aanbod af op de mogelijkheden van het kind.
Logopedie, audiologie, psychomotorische therapie, speltherapie en ergotherapie kunnen aangeboden worden. De logopedist is een spraakdeskundige. Kinderen
die moeite hebben om te praten of om de taal te verstaan, kunnen hierbij terecht. Kinderen met gehoorsproblemen worden geholpen door de audioloog.
De motoriek van kinderen met een mentale handicap is vaak houterig en krampachtig. De psychomotorische therapeut zorgt ervoor dat deze kinderen op
een sportieve en speelse manier hun lichaam leren bewegen.
De ergotherapeut brengt deze kinderen zelfredzaamheid bij. Zich wassen, zelf
leren eten … wordt door training van vaardigheden en technieken bijgebracht.
Mentaal gehandicapte kinderen hebben vaak te kampen met gedragsproblemen. Tijdens speltherapie
wordt het spel, als belangrijkste ontwikkelingsstap, gestimuleerd met het doel bepaalde gedragsproblemen te verminderen.
Door de therapie af te stemmen op het niveau van het kind, voelt het zich
geaccepteerd en begrepen. Ervaren dat het zelf een aantal dingen kan, stimuleert het kind nieuwe dingen te proberen. De therapeuten ondersteunen het kind in zijn
zoektocht naar een eigen plaats en volwaardig bestaan binnen de veeleisende maatschappij.
