|
|||||
|
|
|||||
 |
|
 |
|
Vloeiendheidsproblemen kunnen zowel bij kinderen als bij volwassenen voorkomen. Er is sprake van stotteren als ontspannen
herhalingen overgaan naar herhalingen IN woorden, verlengingen van klanken en blokkeringen. Enkele voorbeelden ter illustratie:
Vaak geeft dit kernstottergedrag aanleiding tot secundaire stoornissen (cognitieve en/of emotionele problemen) die hun repercussies hebben op de omgang met de omgeving en beroepskeuze. Bij volwassenen staan cognitieve herstructurering enerzijds en het aanleren van controletechnieken anderzijds centraal. Bij kinderen is vroegtijdige detectie en interventie zeer belangrijk. Multidisciplinaire diagnose en therapie zijn vaak een absolute noodzaak en richten zich bij kinderen op de differentiaaldiagnose tussen normale onvloeiendheden en kernstottergedrag. Bij kinderen worden in de logopedische therapie naast individuele sessies eveneens gezinsgerichte therapiezittingen georganiseerd. Model-leren van adequaat spreek-/stottergedrag en aanleren van vloeiendheidsbevorderende technieken vormen een aanzienlijk onderdeel van de stottertherapie. Individuele ouderbegeleiding door de maatschappelijk assistente vormt een onontbeerlijke aanvulling van de logopedische sessies. Ook speltherapie bij de psychotherapeute is een belangrijk onderdeel, waarbij desensitisatie t.a.v. het stotterprobleem centraal staat. Het volgen van een relaxatietrainingsprogramma bij de kinesiste/psychomotorisch therapeute kan een zinvol onderdeel vormen van het revalidatieprogramma, dat binnen een N.O.K.-conventie mogelijk is vanaf de leeftijd van 5 jaar gedurende twee opeenvolgende jaren. Huidige visie Ongerustheid van de ouders is een indicatie voor stotteren.
|
|
|
|
